Welkom op de Groentenhof

De Groentenhof is nu elf seizoenen onderweg, voorjaar 2007. De blog vertelt over het reilen en zeilen, wel en wee. Er komen ook onderwerpen aan de orde die belangrijk zijn voor de biologische teelt.

maandag 24 juni 2013

voortgang week 25 (2013)

Geen druppel regen viel er te veel. Met iedere druppel was ik blij.

De komende week zal ik de 'verkooppagina' eens bijwerken.


Blauwschokkers (kapucijners) in bloei. 
(De foto's in dit bericht zijn gemaakt door Marijke Langeveld)

Ik merk dat klanten - zijn mensen - liever een positief verhaal horen. Met een succesverhaal verbinden wij ons gemakkelijker. Ook de idealist wordt reclameman. Dit statement las ik in de column van Bas Heijne in de NRC van afgelopen zaterdag. Een gevolg is dat idealisten ook concurrenten worden.

Ben ik een idealist? Nee, geen sprake van.
Reclameman? Ook niet.
De column treft me, maakt somber. Vrije marktwerking is net zo onzinnig als communisme. Onze maatschappij verwordt tot een maatschappij zonder schaamte, terughoudendheid, bescheidenheid. Alles draait om geld.

In alle artikelen en discussies over deze ontwikkeling mis ik het volgende.


Op aarde, teeltaarde, krioelt het van leven ... spinnetje ... met ei (???) ...

Wat mensen verbindt is dat we geestdrager zijn. Door denken en voelen komen we tot weten. En steeds kom ik weer bij Jezus - die Christus geworden is -  en zijn stille weg.

Pas tweeduizend jaar geleden zette hij de stap naar het nieuwe mens zijn ...

Nergens spreekt hij over hel en verdoemenis, noch dat ik me aan allerlei wetten en regels moet houden ... Hij wijst op verzoening, liefde ... een mens wordt vrij ... en iemand die vrij is, en zich vrij voelt, draagt vrijwillig verantwoordelijkheid.


Oude, enigszins krom getrokken man beoordeelt of de beregening goed gaat ...

Ja, ik ben me bewust van de verschillen tussen u en mij ... en dat u van deze woorden misschien de koude rillingen krijgt?

 En jij kent mij, je weet wel beter, en je schudt je hoofd. Maar jij weet evengoed dat ik machteloos ben.
Ja, niet iedereen is hetzelfde, geen eenheidsworst. Het gaat erom dat eens op een keer de stap gezet wordt. Langzaam, voetje voor voetje ...

Geen opmerkingen: