2024 De tuin, mijn wereld (1)

Soms zeggen mensen dat ik niet van deze wereld ben. Tegenwoordig is het populair te zeggen dat je in je bubbel zit. Ik heb er over nagedacht; ik houd de actualiteit goed in de gaten. Toch is mijn antwoord: ja, ik leef in mijn bubbel. In zekere zin creëer ik die bubbel ook zelf. Maar alles is er al wel, het groeit en bloeit, het lenteweer ... en verder maan, zon en sterren. Ik timmer wat aan de schuur en hark de paadjes.

Toen ik een tunnel open maakte, kwam uit een vouw deze helder geelgroene rups te voorschijn. In de aarde verpopt de rups tot agaatvlinder. Een algemeen voorkomende nachtvlinder, en in een plantenkas zijn ze 's-nachts actief.
Ze eten natuurlijk allemaal wel mee. 

2023 Eind

En weer wordt er een jaar op de Groentenhof afgesloten. Wel mooi want mijn idee is dat de Groentenhof een compagnon rijker is, namelijk Piet Scholten. We zijn nu dus met z'n drieën: Maarten, Piet en ik. Piet staat vierkant achter de biologische teelt en hij verdiept zich in de methode. Het doet me goed wanneer iemand op onderzoek uitgaat. Als gepensioneerd vakbekwaam slager weet Piet als geen ander hoe je een klus klaart. Mede door zijn wekelijkse inzet ligt de tuin mooi op schema.

Er zijn zeker nog klanten die zich Scruffy herinneren: Scruffy, mijn zwarte spaniël. Bezig met dezelfde taken als Jack. De foto is van juli 2011, ruim 12 jaar geleden.
De foto van Jack (hieronder) deed me aan Scruffy denken.

2023 Begin

Niets valt er zomaar uit de lucht. Steeds meer word ik mij bewust van de samenhang binnen de wereld die me omringt en waarvan ik deel uitmaak, en waarmee ik onlosmakelijk verbonden ben. Toen ik in 2007 begon met de tuin kon ik niet bedenken dat het geploeter op de tuin zoveel voldoening zou geven. Het liefst wil ik er nu doorgaan totdat ik er bij neer val.

Op deze foto lijkt de Groentenhof te zijn neergedaald uit de hemel.

2022 Einde jaar, en nog veel te doen.

Eerst over de bessen, ze staan bijna in bloei. En deze week gaat de winter van start. Vandaag is het maandag, 12 december; volgens het weerbericht kletst vorst er komende nacht flink tegen aan. Zwarte bessen bloeien soms al eind maart. Het is maar de vraag of de knoppen tot die tijd stand houden?

Knoppen van zwarte bessen; de foto is gemaakt op zondag, 11 december.
Door het takkenspel ziet u op de achtergrond de WC-hut in aanbouw. 

2022 Einde seizoen

Het seizoen 2022 loopt af. Ook op vrijdag 4 november werd wesp weer wakker door het warme herfstweer. De wesp slaapt in de schuur, en zit op de foto hieronder te suffen op een theedoek. Jack kreeg de zenuwen van de wesp. Hij is afgelopen zomer een paar keer in zijn bek gestoken. Maar hij blijft naar wespen happen. Het steeds weer uitvliegen van de wesp dit najaar zegt wel iets over de temperatuur. De lange duur van het aangename herfstweer heb ik op de tuin niet eerder meegemaakt. Zelf krijg ik trouwens steeds meer waardering voor wespen nu ik hun cyclus en gewoonten ken. Ik laat ze zoveel mogelijk om me heen zoemen; en als ze te dichtbij komen, zwaai ik behoedzaam met m'n armen.

En ik dacht dat wesp het loodje zou leggen,
maar een half uur later was zij toch verdwenen ...
bij dieren zitten al hun taken keivast in gebakken.

2022 Boerenprotest, 'het Koninkrijk der Hemelen' toegelicht.

"Het Koninkrijk der Hemelen" dat ik in mijn vorige bericht schets is geen luchtspiegeling, of andersoortige, weke fantasie. Het gaat erom welk doel wij als maatschappij voor ogen hebben. Het daarover eens worden zal niet meevallen. Bindende factoren verdwijnen, de invloed van het christendom dooft snel uit. Eén kern van de christelijke grondslag is bijvoorbeeld dat een christen in de praktijk van elke dag ieder ander mens hoog acht. Een godsdienst zoals de islam brengt niets nieuws. Integendeel, de islam grijpt terug naar de tijd van het Oude Testament. Op die manier zijn we terug bij af. Want in deze tijdspanne zal een mens leren zelf verantwoordelijkheid te nemen en ongehoorzaam te zijn wanneer opgelegde waarheden en wetten indruisen tegen de eigen, individuele moraliteit. Ieder mens kan over zijn handelen nadenken en zijn handelen beoordelen.

Stilleven: mijn hemel op aarde.

2022 Boerenprotest

Wel en wee, reilen en zeilen; in juni 2007 gestart met de tuin. In die tijd was er sprake van ecologische verbindingszones; en die ontwikkeling zou uitnodigen tot meer biologische land- en tuinbouw. Ruim een jaar later werden de subsidies voor de ecologische verbindingszones geannuleerd en het plan viel in duigen. Er was en er is nog altijd geen verdienmodel voor de biologische land- en tuinbouw, maar feitelijk ook niet voor de reguliere land- en tuinbouw. En dat terwijl de problemen van vervuiling, zoals door stikstof en van het bodemwater, steeds weer vooruit geschoven worden. Geen enkele regering is bij machte de land- en tuinbouwlobby te weerstaan.

Met de kruiwagen oogst verzamelen.
Groenten hebben zon nodig, en tot nog toe schijnt de zon uitbundig.

2022 Grondfrees in bedrijf

Handen uit de mouwen en aan de slag. Maarten is machinist van de grondfrees. Dit najaar en komende winter hoop ik het werken met de frees ook onder de knie te krijgen. Natuurlijk heb ik wel proefgedraaid toen de frees op de tuin gedemonstreerd werd. Na de demonstratie waren we allebei overtuigd: met de grondfrees kunnen we onze biologische hobbytuinderij onder controle krijgen (onderaan een filmpje van het freeswerk).

De grondfrees maalt de groenbemester Gele Mosterd door de teeltaarde. 

In de biologische tuin- en akkerbouw is nog niet duidelijk wat de beste en meest efficiënte methode is om groenbemesters onder te werken. Onderploegen is efficiënt maar de groenbemesting zit door ploegen al snel te diep voor de wortels van het volggewas. Bovendien verdient volgens de laatste bodemkundige inzichten het stelselmatig omploegen niet meer de voorkeur. Feit blijft dat ook een grondfrees de bodem flink opschudt. 

Mei, 15 jaar Groentenhof

En na 15 jaar gewoon alles op de schop, en we geven nooit op. Ik voel me een ander mens nu. Inmiddels zijn de altijd nijvere kipsels weg, dus ook geen smakelijke eieren meer. Eergisteren liep ik achterin over de akker die tegen het weiland ligt en ik zag vossensporen. Vos was achterin over de afrastering gesprongen; weer nieuwsgierig dus. Je kunt nooit weten wat er te halen valt bij die boer? Het zou het zoveelste drama geweest zijn. Een zucht van verlichting, dat hoofdstuk kipsels afgesloten is. Geen zorgen meer voor de dag van morgen; elke dag brengt zelf genoeg zorgen met zich mee. Want maart en april zijn schraal - voortdurend zon, droog, te koude nachten en veel wind - groeizaam is het niet. Aan de droogte doe ik iets, namelijk beregenen; de overige parameters van groeizaam weer kan ik niet veranderen.

Jack aarzelt nooit. Hij zoekt altijd een maatje uit. Deze leerling vond hij aardig.
Een beetje kriebelen in m'n nek, prima!

2021 eind

Het jaar sluit. Het was een bewogen jaar. Welk jaar niet?

Woensdag, 22 december, winterweer; de akkers zijn gefreesd (grondfrees, Honda FG320).

Maar in dit verhaal gaat het gewoon over de tuin. Het drama van de kippen; het jaar waarin ik twintig kipsels verloor aan vos en buizerd; ook het jaar waarin ik besloot met de kipsels te stoppen. Het waren toegewijde werkers, en ze legden heerlijke eieren. Sinds 2017 hielpen ze mee de teeltaarde in beweging te houden. Maar zonder vaste bewoner op de tuin bleken de kipsels kwetsbaar. Nu ben ik opgelucht; er viel een last van mijn schouders.

2021 Woelvork

Hoe ik al die jaren zonder woelvork werkte, kan ik me nu niet meer voorstellen? Sinds afgelopen najaar zijn we gemiddeld drie keer door de akkers gewoeld. We willen de teeltaarde optimaal beluchten en zodevorming van kruiden voorkomen.

Het linker bed is een week eerder bewerkt. Nu is het rechter bed aan de beurt. Afgelopen winter stond er winterpostelein.

Het touwtje is gespannen en de woelvork ligt klaar.

En zoals altijd vraagt Jack zich af of hij wel in beeld is?

Lente 2021 1

Ook al komen er wellicht geen peren van, dan was er wel de pracht en praal van bloesem. Ik las online dat het wel twaalf jaar kan duren voordat de boom vrucht draagt. Vroeger stond er in de tuin bij het houtenhuis een Clapp's, een volgroeide hoogstam. Heerlijke handpeer, dat wel. Nog tien jaar te gaan, dat is wel heel lang. Maar verleden jaar oogstte ik reeds een peer. Op internet gaan veel verhalen rond.

Clapp's handpeer, tweede jaar.

2021 Winter 2

Een week lang was het echt; het was winter. Op de tweede winterdag ging ik met fotocamera naar de tuin: kipsels voeren.

De hooibalen ingepakt; lang niet zoveel sneeuw gezien.

Wat een verschil met het vorige bericht: 2021 Winter 1

2021 Winter 1

Woensdag, 3 februari, een druilerige, kille dag. Daar zijn er dit jaar genoeg van. Geen dag om op de tuin te werken. Dus thuis het teeltplan voor komend seizoen maken en tussendoor dit bericht voor de blog schrijven.

De tuin vanuit de schuur. 

Onderhoud: bessen snoeien, wilgen knotten en hakselen. Elk jaar hetzelfde verhaal. 

Nog  goed te zien is dat de kippen onlangs de grond onder de bessen onderhielden. 

2020 Kerst, geloven en denken

Het is al weer drie jaar geleden dat ik een 'kerstpreek' schreef op deze blog. Maar voordat ik van wal steek: kerstfeest thuis.

Hmm, plaatjes kijken ... onder de kerstboom.
Iedereen is er al:
drie koningen, herder en schaap,
engel
Jozef en Maria
baby'tje Jezus
(stal staat er volgend jaar).

Ter herinnering aan Ton en Gerda

Op 2 december overleed Ton Edelaar. Ton werkte sinds 2010 mee op de tuin. Voor die tijd kwamen hij en zijn vrouw Gerda af en toe groenten kopen. Op een keer vroeg hij, of hij hier niet wat kon doen. Zelf hadden ze ook een tuin, maar daarnaast wilde hij buiten de deur nog iets om handen hebben. Hij had al eens vrijwilligerswerk geprobeerd en dat was niet bevallen. Zijn voorkeur was zelfstandig werken, niet in een groep. Hij had er geen behoefte aan om met z'n allen koffie te drinken. Ton leek geknipt voor de Groentenhof; en dat was ook zo.

 

Wilgen knotten en slootkant schonen;
robuust tuinonderhoud.

Oogst "Fragmenten"

Ja, vroeg dit jaar, een grote oogst. Het boekje Fragmenten ligt klaar. U hoeft het niet te wassen en snijden, alleen maar lezen, dat is al!

Omslag, vormgeving Jolien van Es, tekeningen Patricia Koster.

voorjaar 2020 zwerftocht

Vluchtig, een zwerftocht. Foto's dwalen, ik ken alle hoeken en gaten.

Speenkruid, sterretjes stralen in de zon.

Mijn hobbytuinderij, volgende maand werk ik er 13 jaar, noeste arbeid op de koude grond. Met een nieuw gereedschap, de woelvork, bewerk ik de teeltaarde. Wat een vondst! Hoe eenvoudig kan techniek zijn? Je moet er maar op komen, en bovendien het idee uitvoeren. Nee, ik laat het gereedschap niet zien. Na bijna anderhalf jaar zwerft mijn camera weer eens over de tuin. Het is alsof ik drie ogen heb.

2018 impressie (9)

Een groot overschot snoeihout. Composteren duurt jaren. Eind november, en ik kreeg het koud. Kille oosten wind, vochtig, graad of drie. Oplossing: een groot vuur maken. Genoeg droog hout op voorraad.

Stookplaats: twee betonnen U profielen, in een hoek van 90 graden.
Jack is er niet weg te branden

2018 impressie (8)

Zonlicht weerkaatst tegen het raam. De koude bak is ingezaaid, linker helft veldsla en rechter helft nog meer winterpostelein. Vooral ook 's winters zijn verse bladgroenten welkom.

Eind september.